Gisteren, donderdag 4 oktober, nog eens mogen optreden na exact twee weken. Het vorige optreden was in een obscuur, donker woonkamertje met 80 lekker dicht bij elkaar gepropt(Novonov). Nu was het net even iets anders. Een gerenoveerd achterzaaltje van cafe Schuttershof met tafels zoals in een refter, 'gezellig' blauw neon-licht en André Hazes die boven de toog hing te waken. De sfeer zat er pas echt in toen ze liedjes uit de '60 en '70 begonnen te draaien.
De sfeer was helemaal anders als de eerste keer. Ook bij mezelf merkte ik toch iets minder zenuwen als voordien. Toch als het mijn beurt was na Livien, die voor de verandering nog maar eens iets anders deed ;-), voelde ik weer die kurk droge mond opkomen. Eens aangekondigd door Danny Van Britsom, stormde ik het podium op en groette het rechtse publiek van Hoboken met een kliene 'rechtse'-groet. Blijkbaar al goed voor een eerste lachje. Ik deed mijn set, die iets langer duurde dan de afgesproken 5 minuten, en ging terug zitten.
Zelf had ik niet zo'n voldaan gevoel omdat je weinig tot geen respons kreeg of hoorde vanuit de zaal. Toch was er weer 'good old' Peggy die me geruststelde en zei dat het best OK was. Nadien ook nog wat nagekaart met anderen en ook zei zeiden dat het in orde was.
Tegen volgende keer ga ik toch echt proberen er een joke in te steken. Persoonlijk vind ik dat het iets te veel een verhaaltje blijft. Maar we blijven ervoor gaan en sleutelen verder aan de tekst.
De sfeer was helemaal anders als de eerste keer. Ook bij mezelf merkte ik toch iets minder zenuwen als voordien. Toch als het mijn beurt was na Livien, die voor de verandering nog maar eens iets anders deed ;-), voelde ik weer die kurk droge mond opkomen. Eens aangekondigd door Danny Van Britsom, stormde ik het podium op en groette het rechtse publiek van Hoboken met een kliene 'rechtse'-groet. Blijkbaar al goed voor een eerste lachje. Ik deed mijn set, die iets langer duurde dan de afgesproken 5 minuten, en ging terug zitten.
Zelf had ik niet zo'n voldaan gevoel omdat je weinig tot geen respons kreeg of hoorde vanuit de zaal. Toch was er weer 'good old' Peggy die me geruststelde en zei dat het best OK was. Nadien ook nog wat nagekaart met anderen en ook zei zeiden dat het in orde was.
Tegen volgende keer ga ik toch echt proberen er een joke in te steken. Persoonlijk vind ik dat het iets te veel een verhaaltje blijft. Maar we blijven ervoor gaan en sleutelen verder aan de tekst.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten