Gisteren was het dan zover. Jan-Bart had ergens toch de tijd gevonden om ons laatste optreden van de 'Get-Up, Stand-Up-tour' volledig te monteren. Het resultaat mag er best zijn. Spijtig natuurlijk voor mij dat het een minder goeie keer was. Ik begon wel sterk, ... struikelend over de mat en bijna op mijn bakkes gaand. Uiteindelijk goed uit gered en zelf ne ferme lach voor gekregen.
De dag daarvoor zaterdag 2 februari gaan zien naar Democlash van Nigel Williams. Het voorprogramma werd gedaan door Latif. Toch bangelijk zenne die gast. Hij had de zaal vanaf het begin mee. Achteraf nog een babbeltje gedaan en hij heeft me een inzicht gegeven.
Hij zei me dat je eerlijk moest zijn met jezelf en enkel het goede materiaal houden. Dat heeft me aan het denken gezet. Nu ben ik dus van plan om van mijn setje van 12 minuten enkel de goede dingen over te houden en ik denk dat het ongeveer 2 minuutjes zal zijn. Voor de rest zal ik dus dringend nieuw materiaal moeten schrijven. Ik geef mezelf de tijd tot april. Eind april, begin mei wil ik dan terug beginnen met zoeken naar optredens. En dan ga ik er een ferme lap op geven. Het zal krachtiger en korten zijn dan voordien.
In tussentijd groet ik jullie met de volgende woorden: 'Comedy is hard werken, maar het eindresultaat zal voldoening geven'
Over mij
- Bart
- Antwerpen, Belgium
- Ik ben dus Bart en ben getrouwd met Nele. We hebben ook twee fantastische kinderen Emma en Louis. Voor de rest kook ik zeer graag. Zowel voor ons gezinnetje als voor vrienden die wat te vieren hebben. Graag zou ik terug wat meer gaan fietsen. Al moet dit vaak wijken door geen fut en/of tijd.
maandag 4 februari 2008
maandag 7 januari 2008
Boom (4/1/2008)
Ja dat was wel opnieuw kicken vrijdag 4/1/2008 bij de Koninklijke Boomse Scheidsrechters Vereniging. Na een kleine twee maanden geen bal gedaan te hebben met mijn act, moest ik nog eens optreden. Ik had behoorlijk wat zenuwen omdat er een paar kleine nieuwe stukjes zouden getest worden en natuurlijk op het einde als afsluiter de ‘handicaprap’, ook gloednieuw.
Eens aangekondigd door onze MC ad-interim, Akim, ging ik er wel voor. Eerst lekker zeiken en afgeven op de scheidsrechters, goed voor een paar kleine lachjes. Daarna mijn gekende stukje met voor het eerst ‘een joke’ in (over iedere man zijn trots, de penis) een lekkere sappige lach. Om daarna af te sluiten met mijn rap. Ook goed voor wat gegniffel en een lach.
Ik mag dus zeker niet ontevreden zijn over mijn prestatie. Zo na twee maanden nog eens alles geven op een podium het is toch echt wel iets voor mij hoor, ik voel me echt goed op dat podium.
Wat ik vanavond vooral onthoud is de relatief makkelijke manier waarop je mensen aan het lachen krijgt met schunnige praat en kak, pis, stront. Zeker iets om mee te nemen bij het schijven van extra materiaal.
Voor de rest ook nog even zeggen dat de ontvangst meer dan in orde was. We kregen drank à volonté en stonden vlak bij de keuken waardoor we ook nog eens als eerste konden smullen van de vele en lekkere frituurhapjes. Spijtig dat de bitterballen meer leeg waren dan vol. Maar ja, ne legen bal was ook lekker met wat mosterd.Nen dubbele merci aan de scheidsrechters voor de ontvangst en de hapjes. Ook aan Tom Cools, Akim Willems en in het bijzonder Jeroen Leenders die last minute mee kwam doen. En ook aan mezelf natuurlijk, … want ik was er ook bij hé ;-)
Eens aangekondigd door onze MC ad-interim, Akim, ging ik er wel voor. Eerst lekker zeiken en afgeven op de scheidsrechters, goed voor een paar kleine lachjes. Daarna mijn gekende stukje met voor het eerst ‘een joke’ in (over iedere man zijn trots, de penis) een lekkere sappige lach. Om daarna af te sluiten met mijn rap. Ook goed voor wat gegniffel en een lach.
Ik mag dus zeker niet ontevreden zijn over mijn prestatie. Zo na twee maanden nog eens alles geven op een podium het is toch echt wel iets voor mij hoor, ik voel me echt goed op dat podium.
Wat ik vanavond vooral onthoud is de relatief makkelijke manier waarop je mensen aan het lachen krijgt met schunnige praat en kak, pis, stront. Zeker iets om mee te nemen bij het schijven van extra materiaal.
Voor de rest ook nog even zeggen dat de ontvangst meer dan in orde was. We kregen drank à volonté en stonden vlak bij de keuken waardoor we ook nog eens als eerste konden smullen van de vele en lekkere frituurhapjes. Spijtig dat de bitterballen meer leeg waren dan vol. Maar ja, ne legen bal was ook lekker met wat mosterd.Nen dubbele merci aan de scheidsrechters voor de ontvangst en de hapjes. Ook aan Tom Cools, Akim Willems en in het bijzonder Jeroen Leenders die last minute mee kwam doen. En ook aan mezelf natuurlijk, … want ik was er ook bij hé ;-)
donderdag 22 november 2007
zondag 18 november 2007
Verslag van de laatste 5 optredens met het project 'Get-Up, Stand-Up!'
Ja, eindelijk komt het er nog eens van, ... een verslag. Ondertusen hebben we heel onze 'tour' afgerond. Dit verslag zal dus een kleine samenvatting worden van de indrukken die ik heb opgedaan tijdens onze optredens.
JH Den Eglantier
Rare plaats om te spelen. Een echt podium waar je een hard-rock band op ziet spelen. Lekker hoog verheven boven het publiek. Mensen met hoogtevrees konden best niet op het podium staan. Deze keer viel best mee, natuurlijk tegenover gisteren (de première) was het effe terug met de twee voetjes op de grond komen. Mijn set was in orde en de mensen zaten met een glimlach op het gezicht maar de lach hielden ze liever voor zich. Tijdens mijn set werd ik wel even afgeleid door een of andere randdebiel van de veiligheid die streepjes kwam zetten van achter het gordijn. Deze avond was Latif trouwens de man, hij kreeg verschillende lachsalvo's en zelfs applaus. Met andere woorden een leuke avond, maar niets meer voor mij.
CC Merksem
Wat een tof en gezellig zaaltje is me dat. Lekkere rode zeteltjes om gezellig in te zitten een smal en diep, mooi verlicht podium en een bangelijke backstage. Alles wat je nodig hebt om je goed te voelen en een bangelijke avond neer te zetten. En dat was ook zo. Han (Coucke) had het publiek opgewarmd en dan was het aan ons. Tijdens de opwarming had hij interactie met een dame uit het publiek, Sonja. Onder al de GUSU's hadden we dan maar afgesproken dat iedereen ergens Sonja moest betrekken in zijn set. Deze avond was voor mij echt een voltreffer. Voor het eerst ben ik me bewust geworden dat het niet altijd is wat je zegt waar de mensen om lachen. Soms zijn pauzes of gebaren veel doeltreffender. Mijn set was net dezelfde gebleven als vorige week en toch veel meer respons gekregen van het publiek. Zowel voor mij als voor een aantal andere GUSU's zal dit een leuke avond blijven in hun comedy-geheugen.
CO De Schelde
Ruim op voorhand vertrokken naar het tropische Zandvliet. De tropische, natte regenbuien vielen die avond met bakken uit de lucht. Eens aangekomen zag ik dat het een afgedankte school was die was omgebouwd tot een 'cultureel-iets' in een dorp waar enkel een Delhaize en een chinees restaurant was. Weer een leuke zaal met een mooi podium en voor het eerst een draadloze micro. Mijn set was zonder veel franje's maar toch goed. Ik zal nooit een echte stand-upper worden, maar eerder een man van de verhaaltjes. Toch sloeg dit wel aan bij het 'niet-Zandvlietse' publiek. Ze waren van Wilrijk, Edegem, Schilde, Boom, ... naar Zandvliet gekomen maar het eigen volk had zoiets van ... 'Nee, daar geven wij geen geld aan uit. Wij gaan liever shoppen in den Delhaize of eten bij de Chinees.'
Effe ook tante Doll, nonkel Dré, tante Josfine, nonkel Jef, Maarten, Nele, mama en papa bedanken die ook in de zaal zaten.
CD Rix
Jaja de voorlaatste keer. In de zaal zat zo'n 160 man waarvan er al 28 uit Oevel-city kwamen, bedankt Tom voor je groupies ;-) Deze avond ging ik eens proberen iets nieuws te brengen in mijn set. Deze inzichten had ik opgedaan tijdens een workshop op woensdag met Arbi en Tom. Ik had dus de nodige extra zenuwen. Nadat ik werd aangekondigd door Bart Cassau als niet stand-upper maar eerder cabaret, glunderde ik wel. Dat vond ik wel een compliment. Mijn set begon best sterk vond ik zelf. Alles kwam er vlot uit, de mensen hadden echt zin om te lachen en waren in de moed voor een leuk avondje comedy. Toch naar het einde op aan ging mijn tweede nieuwe deeltje kompleet de mist in. Daar kwam dan ook nog eens een kleine verspreking bij, maar ja. Niet getreurd, ik heb het tenminste geprobeerd. Toch was ik best tevreden over 3/4 van wat ik die avond deed.
NOVA
De laatste, fini, the end ... maar het werd allemaal opgenomen. Een goei figuur slagen was waar ik mee bezig was. Het publiek was niet allemaal gekomen en al snel werd duidelijk dat ze toch wat koeler waren dan de vorige keren. Ik moest pas als 7de, na de pauze dus. Ik werd aangekondigd door Han Coucke ... ik nam een loopje en ging het podium op. Ja, heel den tour ging het goed maar de laatste keer moets ik toch wel struikelend en half vallend het podium op komen zeker. En dat allemaal door zo'n stomme blauwe Ikea-mat die op het podium lag. Soit ik maakte er een grapje over en heb me niet van de wijs laten brengen. Ik speelde de set met evenveel energie en overtuiging als de laatste keren en toch kreeg ik niet de verwachte reacties. Spijtig maar het applaus achteraf liet blijken dat ze het toch wel aangenaam vonden om naar te luisteren. Het was niet zomaar een beleefdheidsapplausje.
Nu zit het er dus echt op ... nu moeten we op eigen benen staan en verder zoeken als we er in verder willen gaan.
JH Den Eglantier
Rare plaats om te spelen. Een echt podium waar je een hard-rock band op ziet spelen. Lekker hoog verheven boven het publiek. Mensen met hoogtevrees konden best niet op het podium staan. Deze keer viel best mee, natuurlijk tegenover gisteren (de première) was het effe terug met de twee voetjes op de grond komen. Mijn set was in orde en de mensen zaten met een glimlach op het gezicht maar de lach hielden ze liever voor zich. Tijdens mijn set werd ik wel even afgeleid door een of andere randdebiel van de veiligheid die streepjes kwam zetten van achter het gordijn. Deze avond was Latif trouwens de man, hij kreeg verschillende lachsalvo's en zelfs applaus. Met andere woorden een leuke avond, maar niets meer voor mij.
CC Merksem
Wat een tof en gezellig zaaltje is me dat. Lekkere rode zeteltjes om gezellig in te zitten een smal en diep, mooi verlicht podium en een bangelijke backstage. Alles wat je nodig hebt om je goed te voelen en een bangelijke avond neer te zetten. En dat was ook zo. Han (Coucke) had het publiek opgewarmd en dan was het aan ons. Tijdens de opwarming had hij interactie met een dame uit het publiek, Sonja. Onder al de GUSU's hadden we dan maar afgesproken dat iedereen ergens Sonja moest betrekken in zijn set. Deze avond was voor mij echt een voltreffer. Voor het eerst ben ik me bewust geworden dat het niet altijd is wat je zegt waar de mensen om lachen. Soms zijn pauzes of gebaren veel doeltreffender. Mijn set was net dezelfde gebleven als vorige week en toch veel meer respons gekregen van het publiek. Zowel voor mij als voor een aantal andere GUSU's zal dit een leuke avond blijven in hun comedy-geheugen.
CO De Schelde
Ruim op voorhand vertrokken naar het tropische Zandvliet. De tropische, natte regenbuien vielen die avond met bakken uit de lucht. Eens aangekomen zag ik dat het een afgedankte school was die was omgebouwd tot een 'cultureel-iets' in een dorp waar enkel een Delhaize en een chinees restaurant was. Weer een leuke zaal met een mooi podium en voor het eerst een draadloze micro. Mijn set was zonder veel franje's maar toch goed. Ik zal nooit een echte stand-upper worden, maar eerder een man van de verhaaltjes. Toch sloeg dit wel aan bij het 'niet-Zandvlietse' publiek. Ze waren van Wilrijk, Edegem, Schilde, Boom, ... naar Zandvliet gekomen maar het eigen volk had zoiets van ... 'Nee, daar geven wij geen geld aan uit. Wij gaan liever shoppen in den Delhaize of eten bij de Chinees.'
Effe ook tante Doll, nonkel Dré, tante Josfine, nonkel Jef, Maarten, Nele, mama en papa bedanken die ook in de zaal zaten.
CD Rix
Jaja de voorlaatste keer. In de zaal zat zo'n 160 man waarvan er al 28 uit Oevel-city kwamen, bedankt Tom voor je groupies ;-) Deze avond ging ik eens proberen iets nieuws te brengen in mijn set. Deze inzichten had ik opgedaan tijdens een workshop op woensdag met Arbi en Tom. Ik had dus de nodige extra zenuwen. Nadat ik werd aangekondigd door Bart Cassau als niet stand-upper maar eerder cabaret, glunderde ik wel. Dat vond ik wel een compliment. Mijn set begon best sterk vond ik zelf. Alles kwam er vlot uit, de mensen hadden echt zin om te lachen en waren in de moed voor een leuk avondje comedy. Toch naar het einde op aan ging mijn tweede nieuwe deeltje kompleet de mist in. Daar kwam dan ook nog eens een kleine verspreking bij, maar ja. Niet getreurd, ik heb het tenminste geprobeerd. Toch was ik best tevreden over 3/4 van wat ik die avond deed.
NOVA
De laatste, fini, the end ... maar het werd allemaal opgenomen. Een goei figuur slagen was waar ik mee bezig was. Het publiek was niet allemaal gekomen en al snel werd duidelijk dat ze toch wat koeler waren dan de vorige keren. Ik moest pas als 7de, na de pauze dus. Ik werd aangekondigd door Han Coucke ... ik nam een loopje en ging het podium op. Ja, heel den tour ging het goed maar de laatste keer moets ik toch wel struikelend en half vallend het podium op komen zeker. En dat allemaal door zo'n stomme blauwe Ikea-mat die op het podium lag. Soit ik maakte er een grapje over en heb me niet van de wijs laten brengen. Ik speelde de set met evenveel energie en overtuiging als de laatste keren en toch kreeg ik niet de verwachte reacties. Spijtig maar het applaus achteraf liet blijken dat ze het toch wel aangenaam vonden om naar te luisteren. Het was niet zomaar een beleefdheidsapplausje.
Nu zit het er dus echt op ... nu moeten we op eigen benen staan en verder zoeken als we er in verder willen gaan.
Labels:
CC Merksem,
CD Rix,
CO De Schelde,
comedy,
get-up stand-up,
JH Den Eglantier,
NOVA
zaterdag 3 november 2007
PREMIERE
Gisteren om 20.30u was het zover. Eindelijk de première van onze 'tournee' met get-up, stand-up. Zoals een première hoort te zijn liep niet alles even gesmeerd. Ook gisteren weer was de MC niet komen opdagen. Maar onze brave Sven heeft dat weer voortreffelijk opgelost door zelf in de bres te springen. Nog maar eens nen dikke merci.
Vanaf de eerste minuut werd het duidelijk dat dit een zeer aangenaam publiek was om voor te spelen. Veel reacties uit de zaal, verschillende luide en gezellige lachsalvo's en bij sommige zelfs een applaus tijdens hun act. Ja 't was echt gezellig.
Mijn set was deze keer ook weer in orde. Dit publiek kon mijn verhalende stijl wel appreciëren. Een paar keer echt een dikke vette lach gekregen en dat doet deugd, zeker na vorige week zaterdag. Ik ging het podium af met een gelukkig en voldaan gevoel.
De première was denk ik voor alle stand-uppers een leuke ervaring. Met bijzondere dank natuurlijk aan de blonde dame op de tweede rij aan de deur die soms bijna bleef steken in haar lach die te vergelijken was met een klaarkomende kip. Nu niet dat ik weet hoe dat klinkt maar dat moet ongeveer zo geklonken hebben volgens mij.
Ook de locatie was zeer mooi een klein te renoveren zaaltje met plaats voor 85 man. Casa Louisa was pitoresk, antiek en vooral zeer leuk om de première te laten doorgaan.
Vanaf de eerste minuut werd het duidelijk dat dit een zeer aangenaam publiek was om voor te spelen. Veel reacties uit de zaal, verschillende luide en gezellige lachsalvo's en bij sommige zelfs een applaus tijdens hun act. Ja 't was echt gezellig.
Mijn set was deze keer ook weer in orde. Dit publiek kon mijn verhalende stijl wel appreciëren. Een paar keer echt een dikke vette lach gekregen en dat doet deugd, zeker na vorige week zaterdag. Ik ging het podium af met een gelukkig en voldaan gevoel.
De première was denk ik voor alle stand-uppers een leuke ervaring. Met bijzondere dank natuurlijk aan de blonde dame op de tweede rij aan de deur die soms bijna bleef steken in haar lach die te vergelijken was met een klaarkomende kip. Nu niet dat ik weet hoe dat klinkt maar dat moet ongeveer zo geklonken hebben volgens mij.
Ook de locatie was zeer mooi een klein te renoveren zaaltje met plaats voor 85 man. Casa Louisa was pitoresk, antiek en vooral zeer leuk om de première te laten doorgaan.
Stadsmagazijn en Buster
Ja, ja, 't is effe geleden dat ik nog heb gebloggd. Reden een kapotte computer met een virusje. Ondertussen zijn er weeral 2 optredens voorbij gegaan. Het een al wat beter als het andere.
Vorige week vrijdag 26 oktober moesten we optreden in het Stadsmagazijn, in Antwerpen city. Het optreden zelf was wel tof. Gezellige zolder met een leuk podium en gezellige mensen. Het enige lastige was de bereikbaarheid, ... drie kwartier zoeken naar een plaatsje. En natuurlijk was het ook niet leuk dat de MC 10 minuten op voorhand liet weten dat hij niet kon komen. Maar we moeten het zeggen zoals het is, ... de Sven heeft bangelijk goed zijn best gedaan als MC en de mensen konden het zeer hard waarderen, een natuurtalent.
Zaterdag 27 oktober was het andere koek. Pas om 23u 's avonds moeten spelen, ook weer in hartje Antwerpen, Den Buster. Wat was me dat daar. Het publiek was duidelijk niet echt in de moed voor een avondje comedy. OK ik geef toe we zijn nog niet de nieuwe Alex Agnew of Nigel Williams, maar toch. Zo cool als daar gereageerd werd, ... Den diepvries op de hoogste stand was nog warmer als de reacties die we kregen. Nu ja daar leer je natuurlijk ook veel van. Effe goed op uw bakkes gaan moet je ook leren he ;-)
Toch nog effe mijn groepies bedanken die toch de weg naar het Stadsmagazijn en Den Buster hebben gevonden: Nicolas, An, Ellen², Klaas, Wouter, Yannick, Dean en last but not least Nele.
Op naar de volgende voorstelling, ... DE PREMIERE
Vorige week vrijdag 26 oktober moesten we optreden in het Stadsmagazijn, in Antwerpen city. Het optreden zelf was wel tof. Gezellige zolder met een leuk podium en gezellige mensen. Het enige lastige was de bereikbaarheid, ... drie kwartier zoeken naar een plaatsje. En natuurlijk was het ook niet leuk dat de MC 10 minuten op voorhand liet weten dat hij niet kon komen. Maar we moeten het zeggen zoals het is, ... de Sven heeft bangelijk goed zijn best gedaan als MC en de mensen konden het zeer hard waarderen, een natuurtalent.
Zaterdag 27 oktober was het andere koek. Pas om 23u 's avonds moeten spelen, ook weer in hartje Antwerpen, Den Buster. Wat was me dat daar. Het publiek was duidelijk niet echt in de moed voor een avondje comedy. OK ik geef toe we zijn nog niet de nieuwe Alex Agnew of Nigel Williams, maar toch. Zo cool als daar gereageerd werd, ... Den diepvries op de hoogste stand was nog warmer als de reacties die we kregen. Nu ja daar leer je natuurlijk ook veel van. Effe goed op uw bakkes gaan moet je ook leren he ;-)
Toch nog effe mijn groepies bedanken die toch de weg naar het Stadsmagazijn en Den Buster hebben gevonden: Nicolas, An, Ellen², Klaas, Wouter, Yannick, Dean en last but not least Nele.
Op naar de volgende voorstelling, ... DE PREMIERE
vrijdag 26 oktober 2007
JC Vizit rocks

Vandaag exact een week geleden DE ervaring van mijn leven gehad op een podium. Ik heb mogen en kunnen optreden voor een zaal van 150 man, zeker. En dan nog wel voor eigen publiek, zoiets noemen ze geloof ik een 'thuismatch'. Man, man, man al zenuwen zo'n twee dagen op voorhand. Mijn vrouw, Nele werd thuis al zot van mij. Ge zou van minder. Maar die zenuwen waren er dan ook omdat ongeveer een kwart van iedereen die kwam mij kende. Das dus erop of eronder.
De avond zelf stond ik te ijsberen achter het podium. Logisch ook ik moest als eerste openen. De stress en de zenuwen gierden door mijn keel. Eens aangekondigd door Michael Van Peel stormde ik het podium op en vroeg het publiek om meer, meer, meer applaus. En ze deden het nog ook. Mijn setje mooi gespeeld en zelfs een beetje uitgebreid. Uiteindelijk heb ik afgesloten met een rap over Wilrijk die ik al een paar maand klaar had zitten.
Achter de gordijnen kreeg ik direct de woorden van Peggy te horen: 'Goed gedaan Bart, ge speelde ze plat.' Bangelijk het was er dus blijkbaar los op. Wat een eer ook om als beginnende kleine garnaal te mogen spelen met Tom Cools, Sven Hardies, Jan-Bart De Meulenaere, Peggy Van Dooren en Philippe Geubels. En natuurlijk de onevenaarbare hyperkineet Michael Van Peel.
Voor dit soort optredens doe je het, ... kicken van begin tot eind.
De avond zelf stond ik te ijsberen achter het podium. Logisch ook ik moest als eerste openen. De stress en de zenuwen gierden door mijn keel. Eens aangekondigd door Michael Van Peel stormde ik het podium op en vroeg het publiek om meer, meer, meer applaus. En ze deden het nog ook. Mijn setje mooi gespeeld en zelfs een beetje uitgebreid. Uiteindelijk heb ik afgesloten met een rap over Wilrijk die ik al een paar maand klaar had zitten.
Achter de gordijnen kreeg ik direct de woorden van Peggy te horen: 'Goed gedaan Bart, ge speelde ze plat.' Bangelijk het was er dus blijkbaar los op. Wat een eer ook om als beginnende kleine garnaal te mogen spelen met Tom Cools, Sven Hardies, Jan-Bart De Meulenaere, Peggy Van Dooren en Philippe Geubels. En natuurlijk de onevenaarbare hyperkineet Michael Van Peel.
Voor dit soort optredens doe je het, ... kicken van begin tot eind.
(foto by J-B's vader)
Abonneren op:
Posts (Atom)



